The end

دوستای گل گلابم سلام.

آقا عنوان چی میگه ؟

میفرماید که این آخرین پست این وبلاگه خوب؟؟؟

حدود شش سال و خرده ای هست که اینجا مینویسم . خیلی روزها و شبهای عجیبی رو اینجا پناه آوردم .

ولی واقعیت اینه حالا دیگه اینجا برام یه جورایی وصل به زندگی گذشتمه .

احساس میکنم حالا دیگه وقتشه مثل ترک زندگی قبلیم وبلاگی رو هم که بهش وصله ترک کنم .

و عجیب اینه که اصلا ناراحت نیستم .

نمیخوام خاطرات جدیدم قاطی خاطرات قبلیم بشن.

مهم تر اینکه هر بار اینجا رو باز میکنم پیش میاد برم یه چیزی از قبلا ها بخونم و خودم رو ناراحت کنم .

یه وبلاگ جدید خواهم زد . یه روزی ...

برام آدرس وبلاگهاتون رو بذارید توی کامنت اگه میخواید ادرس جدیدم رو داشته باشید.

یا برام آدرس ایمیل بذارید .

یا برام آی دی اینستا بذارید اگه توی کلوز فرند اینستاگرامم نیستید .

و لطفا اگه مدل زندگی منو نمیپسندید اصلا منو دنبال نکنید و وقتتون رو جاهای دیگه که با ارزشهاتون سازگاره بذارید.

این درست نیست پیگیر من باشید هی بیاید کامنت هایی بذارید که اینهمه دور از دوستی و مهره .

دوستتون دارم و امید که خیلی زود هم دیگه رو توی وبلاگ جدید پیدا کنیم و گپ و گفت های سازنده کنیم .یه روزی که مطمئن باشم میتونم خونه ی مجازی قشنگم رو درست مدیریت کنم ،به موقع بنویسم ، به موقع کامنتهاش رو تایید کنم و به موقع وبلاگهای دوستانم رو بخونم .

تا اون روز خدا پناهتون .